Podstawa programowa wychowania przedszkolnego, statut oraz regulamin naszej placówki dostepny jest w sekretariacie placówki 🙂
Nasze przedszkole to jedyne i wyjątkowe miejsce, w którym realizujemy autorskie programy nauczania. Wszystkie zawarte w nich treści są przeanalizowane przez psychologa, pedagogów i logopedę. Tworząc programy były brane pod uwagę: możliwości dzieci, zainteresowania, potrzeby, indywidualny rozwój (każde dziecko jest inne- wyjątkowe i dla nas najważniejsze). Uczymy poprzez zabawę różnymi metodami.
Pracujemy na Podstawie Programowej dla wychowania przedszkolnego zgodnie z wymogami Ministerstwa Edukacji Narodowej 🙂
Od początku działalności naszego przedszkola, w codziennej pracy wykorzystujemy następujące metody i filozofię pracy (w ramach opłat czesnego)
Nawet roczne dzieci uczą się tego języka wyjątkowo łatwo, gdyż metoda ta opiera się na naturalnym sposobie nauki. Dzieci ze starszej grupy żłobkowej oraz przedszkolaki bawia się w języku angielskim i hiszpańskim podczas zajeć w naszej Krainie. Pierwsze sześć lat to bardzo ważny okres w żyiu człowieka. W tym okresie rozwój poszczególnych ośrodków w mózgu jest najbardziej intensywny i to właśnie dlatego dziecko przyswaja ogromne ilości informacji bez wysiłku. Badania naukowe wykazały, że bardzo wczesny kontakt z językiem obcym ułatwia znacznie jego opanowanie i posługiwanie się nim w sposób swobodny i płynny. Ponadto nauka języka obcego w wieku przedszkolnym stymuluje rozwój mózgu, zwiększa potencjał intelektualny dziecka, co ułatwia naukę kolejnego języka, matematyki, czy muzyki.
Ponad to dzieci korzystają z aplikacji językowej, która zapewnia im to dodatkowy codzienny kontakt z językiem. Na zajęciach dzieci poznają znaczenia wyrazów, które słyszały na nagranym materiale.
Metoda Helen Doron jest stosowana w wielu krajach na całym świecie od prawie 20 lat. W puławskim Centrum Helen Doron języka angielskiego uczyło się już prawie 500 małych uczniów.
Plan daltoński polega na metodzie indywidualnej pracy dzieci a więc zrywa z tradycyjnym sztywnym klasowo lekcyjnym systemem nauczania. Twórczynią tego systemu jest amerykańska nauczycielka Helena Parkhurst. Myśl organizowania pracy indywidualnie zrodziła się u Parkhurst ok. 1905 roku, kiedy zaczynając swą karierę nauczycielską wpadła na pomysł indywidualnej nauki każdego z uczniów. Poprosiła starszych uczniów, aby pomogli młodszym oraz przy ich pomocy przerobiła magazyn szkolny w klasę, w której każdy kąt przeznaczyła na inny przedmiot. Parkhurst chciała, aby nauczanie masowe w klasie zastąpić samodzielnym uczeniem się dzieci w szkole, pozwolić dzieciom uczyć się we własnym tempie, pobudzić do współpracy, zastosować indywidualne sprawdzanie wyników pracy u każdego ucznia przez nauczyciela.
Plan daltoński zyskał popularność, dlatego, że umożliwiał dostosowanie tempa nauki do rzeczywistych możliwości ucznia, wdrażał dziecko do polegania na sobie, budził inicjatywę i samodzielność młodzieży zarówno w działaniu jak i myśleniu, wyrabiał poczucie odpowiedzialności za wykonanie podjętego zadania, zmuszał do poszukiwania najlepszych i najprostszych metod pracy.
Jak możemy zachęcić małe dzieci by przejęły inicjatywę?
Jak możemy stymulować ich by odkrywały środowisko?
Jednym z głównych powodów by przyprowadzać dzieci do przedszkola w tak wczesnym wieku jest możliwość spotykania się z rówieśnikami. Dla dzieci w tym okresie rozwoju ważne jest by czuły się wolne w podejmowaniu inicjatywy. Nauczyciel może stymulować je przez dawanie impulsów oraz dawanie im konkretnych przykładów.
Helen Parkhurst oparła swój plan edukacyjny na trzech głównych zasadach plus refleksja:
1. Nauka wolności
2. Nauka samodzielności
3. Nauka współpracy
4. Refleksja
Wolność/Swoboda /Odpowiedzialność
Granice są potrzebne, ponieważ w szczególności małe dzieci potrzebują więcej treningu niż te starsze. Oczywiście jest różnica w sposobie, jakim dzieci radzą sobie z daną swobodą. Nauczyciele muszą to przemyśleć. Czasami zastanawiasz się czy ten system nie sprawił, że dzieci mają zbyt lekkie życie. Ogólnie mówiąc celem tego systemu jest nauczyć dzieci dobrze używać swobody i odpowiedzialności. Kiedy ćwiczenie staje się zbyt trudne dla konkretnego dziecka by mogłoby uporać się z nim sam, nauczyciel służy pomocą. Powszechnie wiadomo, że wszystko, do czego dochodzimy sami jest łatwiejsze w zapamiętaniu niż większość lekcji prowadzonych przez nauczyciela. Nadmierne tłumaczenie powoduje utratę inicjatywy u dziecka. By umożliwić organizację Daltona przejrzystą wizualizujemy proces. Poczucie odpowiedzialności będzie stymulowane wtedy, gdy dzieci będą mogły planować i ukończyć ich pracę z pewną administracją.
Samodzielność
W naszym przedszkolu, działając zgodnie z Planem daltońskim, nasze dzieci mają możliwość samodzielnego rozwiązywania problemów, wykonywania zadań i poszukiwania właściwych rozwiązań w różnych sytuacjach. Dzieci bardzo chętnie podejmują, wyzwania, które wymagają od nich aktywności i samodzielnego wykonania. Rozwijanie samodzielności uczy i pozwala mierzyć się z własnymi umiejętnościami i możliwościami. Dzieci dokonują refleksji nad własnymi działaniami, przez co doskonalą umiejętność rozwiązywania problemów w sposób samodzielny lub we współpracy z innymi – wówczas możemy mówić o rozwoju autonomii.
Współpraca
Jest to filar, który zawiera w sobie kontekst społeczny i dydaktyczny. Dzieci nie tylko uczą się współżycia w grupie, wzajemnego szacunku, słuchania siebie nawzajem, pomocy ale także pracy zespołowej. Kształtują umiejętność współpracy z rówieśnikami czy dorosłymi. Rozwijaja zdolność wspólnego osiągania wyznaczonych celów.
Refleksja
Jest nierozerwalnie związana z trzema pozostałymi filarami. Jest możliwa tylko wtedy, kiedy jasno określimy dziecku cel przed przystąpieniem do pracy. Znając je może zaplanować swoją pracę, która uczy maluchy podejmowania decyzji, a w konsekwencji biorą na siebie odpowiedzialność za własne działania. Refleksja to nic innego jak wyciąganie wniosków czy i jakie trudności dziecko napotkało podczas wykonywania określonego zadania od samego momentu planowania pracy do jej zakończenia i prezentacji nauczycielowi i grupie podczas piątkowych spotkań w kole. Angażując dzieci i siebie w refleksję wykraczamy poza zwykłe raportowanie tego, co udało się wykonać. Pomagamy dzieciom i sobie uświadomić to, czego nauczyliśmy się w całym procesie, co było interesujące, jak się czujemy, co możemy zrobić, aby wykorzystać lub rozszerzyć nabyte doświadczenie. Procesowi refleksji podlega również praca w parach i praca zespołowa, nie tylko ze względu na wydźwięk dydaktyczny, ale również społeczny. Umiejętność analizowania własnej pracy czy zachowania jest niezbędna by dziecko zauważyło własne postępy. Dlatego tak ważnym jest by uczyć tej umiejętności już od najmłodszych lat.
Proces edukacji według planu daltońskiego jest wizualizowany, dzięki temu dzieci łatwiej mogą zrozumieć i zapamiętać zasady funkcjonowania w miejscu, w którym przebywają tj. w przedszkolu. Wizualizacja procesu dydaktyczno–wychowawczego odbywa się poprzez wyposażenie sal w kolorowe obrazki stanowiące swego rodzaju instrukcje, które doskonale ułatwiają dzieciom samodzielne funkcjonowanie. Wszystkie pomoce umieszczone są na wysokości dzieci oraz w zasięgu ich wzroku tak, aby ułatwić im do nich dostęp.
Wizualizujemy dni tygodnia
Wizualizujemy plan dnia
Wizualizujemy zadania tygodniowe
Tygodniową tablicę zadań
Wizualizujemy dyżury/obowiązki dzieci. PRAWA i LEWA RĘKA
Wizyalizujemy instrukcje
Wizualizujemy urodziny
Wizualizujemy dni tygodnia
Wizualizujemy obecność dzieci
Zdobyte umiejętności dzieci: tablica JUŻ POTRAFIĘ
Kodeks grupy
Wizualizujemy ilosć dzieci, które moga jednocześnie korzystać z danego kącika/zabawy
Zasady obowiązujące w toalecie
Zajęcia z EKSPERTEM oraz TYDZIEŃ BOHATERA GRUPY
PLAN DALTOŃSKI W DOMU 🙂
W pracy wykorzystujemy pomoce Planu daltońskiego, które ułatwiają dzieciom i nauczycielom samodzielność, współpracę, odpowiedzialność i refleksję:
a tak wyglądają dni w naszym Przedszkolu:
Nasze Przedszkole Daltońskie „Kraina Wiedzy” oraz szkoła językowa metodą Helen Doron jako pierwsza placówka w województwie lubelskim weszła na ścieżkę wdrażania kultury myślenia krytycznego wśród uczniów i wychowanków.
Czym jest myślenie krytyczne? To jedna z czterech kluczowych kompetencji XXI wieku (wraz z komunikacją, kooperacją i kreatywnością) a kompetencyjne przygotowanie do życia to naturalna kontynuacja filozofii Planu Daltońskiego, na którym opiera się nasz praca z dzieckiem.
Myślenie krytyczne to umiejętność przetwarzania informacji, stawiania hipotez i weryfikowania ich, kwestionowania własnych założeń i rozpoznawania błędów we własnym rozumowaniu, dostrzegania związków przyczynowo skutkowych, rozumienia problemów i szukania rozwiązań, rozpoznawania potrzeb i emocji- swoich i innych, słuchania z empatią i zrozumieniem, odróżniania faktów od opinii.
Rutyny myślenia krytycznego, którymi nasza kadra pracuje na zajęciach, uczą dzieci kreatywności, współpracy, samodzielności, odpowiedzialności i elastyczności a tym samym stopniowo przygotowują do życia w szybko zmieniającym się świecie, który będzie stawiał przed nimi coraz większe wyzwania.
Wierzymy, że to kompetencje, a nie dyplom, będą wyznaczać ścieżkę do sukcesu, spełnienia i nastawienia na rozwój – a tego chcemy dla naszych wychowanków.
Program Dar Zabawy powstał z troski o naturalny rozwój dziecka, o przywrócenie wartości zabawie, zabawkom i całej istocie dzieciństwa.
Program uwzględnia założenia teoretyczne koncepcji Friedricha Froebla. Szczególny nacisk położony jest na aktywność zabawową w procesie poznawania przez dziecko świata. Zabawa, będąca wrodzoną potrzebą, według niemieckiego pedagoga, jest główną formą aktywności dziecka i nie powinna być kierowana przez nauczyciela ani ograniczana, a bardzo dyskretnie i rozsądnie nadzorowana. Dzieci powinny czuć się bezpieczne fizycznie i psychicznie.
Koncepcja aktywności oparta jest na działaniach dzieci w sali przedszkolnej, a także poza nią. Niezwykle ważną rolę stanowi kontakt z materiałami, których dostarcza przyroda, zwanymi darami natury, bogactwami przyrody, darami ziemi oraz wykorzystanie materiałów dydaktycznych i pomocy edukacyjnych stworzonych przez dorosłego dla dziecka.
Najważniejszą częścią programu Dar Zabawy są zabawy edukacyjne, których zadaniem jest podkreślenie wspólnoty dorosłych i dzieci oraz wykorzystanie do tych zabaw tzw. darów, czyli przedmiotów, które w pełni służą rozwojowi dziecka.
W planowaniu pracy w oparciu o program Dar Zabawy pamiętamy, iż edukacja jest indywidualnie modelowana, planując prace mamy zawsze na względzie potrzeby rozwojowe dzieci, pamiętając że ich główną potrzebą jest zabawa.
Niezwykle ważne jest zorganizowanie przy współudziale dzieci przestrzeni zabawy, stworzenie specjalnych miejsc do zabaw tzw. kącików do zabaw tematycznych. W przedszkolu realizującym program Dar Zabawy powinny znaleźć się kąciki, m.in.: darów, twórczych prac ręcznych, badawczy i gospodarczy.
Realizując pedagogikę froeblowską wykorzystujemy również DARY- zestaw materiałów edukacyjnych, składających się z 14 pozycji (pudełek).
Cykliczne spotkania z naturą, wycieczki, wyjścia do lasu, które nauczą dzieci obcowania z przyrodą pod bacznym okiem pasjonatki i leśnika pani Marzeny Puzio 🙂
Zajęcia z pasjonatem panem Cezarym, naszym przedszkolnym Ogrodnikiem- Magikiem pozwalają dzieciom w pełni realizować się w ogrodzie przedszkolym. Maluchy nie tylko poznają gatunki roślin jadalnych i ozdobnych, ale przede wszystki same sieją, sadzą roślinki tworząc piękne grządki i rabatki. Zwięczeniem pracy jest zjadanie dojrzałych warzyw i owoców 🙂
Kodowanie i programowanie to nic innego jak ciekawe zajęcia, podczas których dzieci szukają rozwiązania w kreatywny sposób. Cele innowacji wynikają z potrzeby i chęci wychowania naszych przedszkolaków na ludzi twórczych, umiejących poruszać się we współczesnym świecie. Nauka kodowania to rozwijanie algorytmicznego myśle-nia, zadaniowego podejścia do stawianych problemów, szukanie różnych możliwości i wybieranie tych najbardziej optymalnych. Poprzez naukę kodowania rozwijają się uniwersalne kompetencje, przydatne na każdym etapie życia.
W naszym przedszkolu do zabawy i nauki z dziećmi wykorzystujemy narzędzia do kodowania offline takie jak, m.in.: mata do kodowania, krążki, kolorowe kubki, kolorowe kartki, klocki, i inne, a także robot edukacyjny Ozobot.
Podczas przeprowadzania wspólnych eksperymentów wywieramy korzystny wpływ na różne sfery rozwoju dziecka, m.in. sferę aktywności twórczej, dziecko prowokowane jest do wyciągania wniosków, szukania zależności, określa-nia przyczyn i skutków.
Przedszkolak podejmując zabawę badawczą staje przed określonym problemem, którego rozwiązanie jest bezpo-średnim celem samej zabawy. Przy okazji uczy się planowania własnych działań, poszukiwania oryginalnych pomy-słów i rozwiązań. Zabawy badawcze są też świetną okazją do kształtowania się w umyśle dziecka nowych operacji umysłowych takich jak: analiza, synteza, porównywanie i uogólnianie. Dzieci rozwijają wytrwałość, koncentrację uwagi i spostrzegawczość.
W przedszkolu, na zajęciach muzycznych dziecko śpiewa, tańczy, gra, uczestniczy w zabawach ruchowych przy akompaniamencie. Wówczas kształtuje się jego słuch muzyczny, rozwija poczucie rytmu, nabywa umiejętność gry na prostych instrumentach perkusyjnych. W miłej i serdecznej atmosferze dzieci zaspokajają wrodzoną potrzebę ruchu i uzewnętrzniają przeżywane emocje.
Zajęcia rytmiczne, w naszym przedszkolu, to przede wszystkim nauka poprzez wspólną zabawę, która prowadzona jest tak aby zdobywanie wiedzy kojarzyło się dziecku z przyjemnością.
Specjalnie skonstruowane zajęcia rytmiczne zawierają w sobie różny dobór ćwiczeń z elementami wyrabiania sprawności fizycznej, uwrażliwienia na zmiany zachodzące w muzyce,oswajania z zagadnieniami muzycznymi, ilustracjami ruchowymi do piosenek, elementami tańca towarzyskiego, tańca grupowego oraz relaksacją przy muzyce i muzykoterapią.
Pierwszym etapem kształcenia jest wyrobienie u dzieci koordynacji słuchowo ruchowej poprzez ćwiczenia reakcji ruchowej na bodźce dźwiękowe, poznawanie cech dźwięków: ich wysokości, czasu trwania oraz kształcenie umie-jętności precyzyjnego odtwarzania rytmu, tempa, metrum itp.
Zajęcia sprawiają, że Wasze pociechy w sposób łatwy i przystępny przyswajają sobie takie abstrakcyjne pojęcia jak wysoki – niski dźwięk, czy też szybko – wolno, cicho – głośno.
Ćwiczenia muzyczno – ruchowe odbywają się z akompaniamentem pianina, instrumentu klawiszowego.
Zajęcia rytmiki są prowadzone przez nauczyciela z wykształceniem muzycznym i pedagogicznym, z wieloletnim doświadczeniem w pracy z dziećmi.
Zajęcia taneczne prowadzi ciocia Małgosia z „Akademii Promocji Tańca”.
Najważniejszym elementem zajęć dla dzieci w wieku 3-6 lat jest taniec w postaci prostych choreografii, zawierających takie elementy jak disco, hip hop, tańce towarzyskie, hity do najnowszej muzyki, a także animacje taneczne dostosowane do wieku dziecka.
Niemniej ważny jest element dydaktyczny – zajęcia zawierają zagadnienia z savoir – vivre i zdrowego stylu życia, które przekazywane są w formie scenek.
DZIECIĘCA SZKÓŁKA TAŃCA TO: aktywność ruchowo- taneczna, kształtowanie prawidłowej postawy ciała czyli nauka poprzez zabawę 🙂
Przedszkolaki poznają kształty literopodobne, litery i uczą się w atrakcyjny sposób pisania i czytania. Podczas pisania liter dzieciom towarzyszy zawsze wesoła piosenka inna dla każdego znaku. Dzieci rysują litery palcem w powietrzu, na dywanie, na plecach kolegi, na tacach z kaszą, wodą, piaskiem oraz mazakami na różnych formatach papieru, wykorzystując monitor i dywan interaktywny.
Czytanie jest jedną z najważniejszych funkcji ludzkiego mózgu- ze wszystkich stworzeń na ziemi tylko ludzie potrafią czytać. Jest to także jedna z najważniejszych funkcji w życiu, gdyż cała nauka opiera się na umiejętności czytania. Dzieci mogą czytać słowa, gdy mają zaledwie rok, by stopniowo opanować umiejętność czytania zdań i książeczek. Metoda ta została opracowana przez zespół specjalistów dziedzinie rozwoju dzieci: lekarzy, pedagogów, logopedów, neurochirurgów i psychologów
Tak jak nauka czytania bez znajomości liter, tak i nauka matematyki może odbywać się bez znajomości cyfr. Podobnie jak czytanie, matematyka prezentowana jest w formie tabliczek z odpowiedniej wielkości kropkami. W trakcie sesji dzieci odczytują ilość prezentowanych kropek, a następnie wykonują na nich proste działania matematyczne.
W Krainie Wiedzy przekazujemy naszym maluchom ogromną ilość wiedzy o otaczającym je świecie. Staramy się, aby mogły go poznawać wykorzystując wszystkie zmysły, dlatego na naszych zajęciach często są rzeczy, które nie tylko można dotknąć, ale także posmakować, powąchać czy też usłyszeć. Metoda Glenna Domana pozwala dzieciom poznać wiele nowych rzeczy dzięki tabliczkom prezentującym materiał, który trudno ” wnieść do sali” jak: marki samochodów, rasy psów, typy statków czy gatunki ptaków.
Metoda W. Sherborne to system ćwiczeń i zabaw ruchowych dla dzieci w różnym wieku. Dzieci nie tylko są usprawniane ruchowo, lecz przede wszystkim rozwijają sferę emocjonalno – społeczną oraz świadomość samego siebie. Dzieciaki poznają samych siebie i swoich kolegów poprzez głaskanie, przytulanie, uciski i inne aktywności. Ponadto dzieci wykonując ćwiczenia w parach i w grupie uczą się współpracy, zachowań opiekuńczych i rozumieją, kiedy dotyk sprawia przyjemność, a kiedy ból.
Kraina Wiedzy to miejsce, w którym dzieci uczą się dobrych manier oraz właściwych zachowań w sytuacjach codziennych. Każdego dnia dzieci uczą się tego jak być dobrym kolegą, jak współpracować podczas nauki i zabawy. Dzieci starsze chętnie pomagają młodszym wyrabiając w sobie odpowiedzialność i uczucia opiekuńcze. Częste używanie zwrotów grzecznościowych oraz miły, kulturalny sposób bycia wszystkich uczestników powodują, że każde dziecko czuje się u nas komfortowo i nie odczuwa stresów związanych z przebywaniem w nowym otoczeniu i nowym towarzystwie.
Na zajęciach savoir – vivre dzieci wraz z nauczycielkami próbują znaleźć odpowiedzi na wiele frapujących je pytań np. :
-Dlaczego nie mówi się z pełną buzią?
-Dlaczego kichając lub kaszląc należy zasłaniać buzię ręką?
-Czy można wpychać się do kolejki?
W naszym przedszkolu, dzieci, z trudnościami otrzymuja pomoc i wsparcie doświadczonych specjalistów.
Dzieci, które mają zaburzenia w zakresie komunikacji (np. opóźniony rozwój mowy, aburzony rozwój mowy i inne) uczęszczaja na zajęcia z logopedą.
Dzieci posiadające deficyty w sferze poznawczej, emocjonalnej, społecznej lub fizyczną są objęte pomocą specjalistów: psychologa/ terapeuty pedagogicznego/ pedagoga specjalnego.
Dzieci z orzeczeniem o potrzebie kształcenia specjalnego otrzymują pomoc zgodną z wytycznymi, zawartymi w orzeczeniu. Każde orzeczenie rozpatrywane i omawiane jest indywidualnie z rodzcami, biorac pod uwagę zaburzenie dziecka oraz możliwości placówki w zakresie objęcia pomocą przez specjalistów zatrudnionych w placówce.
